CILACAP | JOWOPOS.ID – Urip ki kaya lelampahan. Ana sing mlaku alon, ana sing mlebu jurang, ana uga sing dadi inspirasi. Salah sijine yaiku critane Buyung, jeneng asline Mulyadi Tanjung, wong Minang sing wis suwe manggon lan nguripi uripe nang tanah Cilacap wiwit taun 1996.
Buyung ora mung mindhah omah. Dheweke mindhah semangat, cara mikir, lan semangat ngurip. Tekane menyang Cilacap dadi bukti pepatah lawas, “Nang endi lemah dipijak, nang kono langit dijunjung.” Dheweke ora mung adaptasi, nanging uga ndadekake awake dadi pribadi sing ngrewangi lingkungane.
Dudu Mung Pedagang Cerdik, Nanging Uga Penulis lan Aktivis
Buyung pancen dikenal dadi pedagang sing pinter ngatur dagangan. Nanging awake kuwi ora mung mandeg nang kono. Dheweke uga nulis, nulis gagasan lan nyuarakake kawigaten masyarakat.
Saka nyambel nang pawon rumah makan Padang, nganti ngurus toko “Serba 35”, nganti dadi penyuplai bahan bangunan proyek—Buyung mbuktekake yèn profesi kuwi ora ana watesé. Sing penting wani nyoba lan gelem sinau.
Adaptasi, Kunci Urip Zaman Saiki
Zaman saiki ora iso mung ngandelke siji bakat. Buyung nuduhake yèn wong kudu iso macem-macem, kudu multitalenta. Saka aktivis, penulis, nganti pengusaha, kabeh dijalani nganggo semangat lan tanggung jawab.
Urip ki kaya kanvas kosong. Sapa waé iso nglukis sak karepe, asal gelem nyoba lan ora wedi gagal.
Tulung, Aja Wedi Ngimpi!
Critane Buyung ngelingake kita kabeh: Aja wedi duwe impian. Saka wong rantauan, saiki dadi tokoh lokal sing diurmati. Dheweke isa nggabungke idealisme lan realita, antara perjuangan lan pangan.
Sing penting, urip kuwi kudu terus mlaku, gelem adaptasi lan tetep mikir positif. Buyung wis mbuktekake, urip kuwi ora mung masalah sukses, nanging piye carane iso dadi inspirasi kanggo wong liya.
[Ditulis déning: Marjuki Wiyono]
